ถ้ามีชื่อใคร คือเขาเป็นองค์ประกอบหนึ่งในเพลงเรา และแต่งเพลงเลยค่ะ
เขียนส่งเดชไปเลย ถามว่าอายไหม อายค่ะ แต่จะแปะว่าทั้งชีวิต ว่างเมื่อไรก็เขียนเพลง
(ไม่ว่างยังอยากเขียนเลย แต่คนเราต้องรู้จักรับผิดชอบงานหลักก่อน อิอิ สังเกตได้เลยตั้งแต่โต เลิกเรียนหนังสือ แต่งเพลงน้อยลง เพราะมันทำแล้วกลัวคนที่ทำงานด้วย ด่า แต่จริง ๆ เขาไม่มีสิทธิ์ ถ้าเราไม่ได้ทำในเวลางาน ใครก็ไม่มีสิทธิ์ด่าค่ะ จงเชื่อมั่นในสิ่งที่ทำ แต่งเพลงให้คนรักได้ เราถือว่าประสบความสำเร็จในชีวิตอีกขั้นนะ ปล.ต้องแต่งเองตั้งแต่ต้นจนจบ  เพราะนั่นแสดงว่าคุณได้ใช้ หัวใจ สมอง สติ สมาธิ แล้ว :-D อย่าไปวานคนอื่น ยกเว้นมีตังค์จ้างก็จ้างไป 555)

เราอยากให้ทุกคนแต่งเพลงเป็น จะได้มีเวลาได้อยู่กับตัวเองเงียบ ๆ ดูบ้าง
 
101

102
อยู่ในมือถือ
----
ลำดับที่ 103
ชื่อเพลง  เพราะอะไรกันน้า... (เพราะว่า ฉันรักเธอ)
จังหวะ pop บอกไม่ถูก
วันที่แต่ง วันนี้ วันอาทิตย์ที่ 13 เมษายน 2551
เวลา ตี 1 ครึ่ง - ตี 2 ครึ่ง ห้องคอมที่บ้าน (เรียบเรียงเนื้อเพลงอีกนิดนิดตอนพิมพ์เนื้อเพลง)
คำร้อง-ทำนอง ประณิธี รัตนวิจิตร
แรงบันดาลใจมาจาก รู้สึกคิดถึงคนคนนึงขึ้นมา เนื้อหาเหมือนในเพลงเป๊ะ
(นึกได้ในห้องน้ำ ตอนตี 1 ครึ่งแหละ แต่แล้วพอไอเดียเริ่มมามันนอนไม่ได้ เลยต้องนั่งแต่งต่อจนเสร็จ แม่ก็ไม่เข้าใจ เดินมาเรียกซะตกใจหมด ไอเดียกระเด็นกระจุยกระจายเลย เฮ้อ... ไม่ได้คุยโทรศัพท์กับผู้ชายสักหน่อย - เคยคุยที่ไหนกันดึกดื่นมีแต่พูดคนเดียว ก็แค่ร้องเพลงใส่มือถือกันลืม เศร้าว่ะ อยากได้ความเป็นส่วนตัว ทำไมไม่เข้าใจกันบ้างว่าแต่งเพลงอยู่ - การถูกทำให้ตกใจขณะแต่งเพลง ถือเป็นอุปสรรคที่ยิ่งใหญ่อย่างหนึ่งในการแต่งเพลง)

ได้เจอ เธออีกที
มันก็รู้สึกดีดี มีกลับมาเต็มหัวใจ
ตกกลางคืน ก็นอนไม่ไหว
กระวนกระวาย จะเป็นจะตาย คล้ายคล้ายจะคิดถึงกัน

ตื่นมา อาการไม่ดี
เพราะเรื่องเธอเมื่อวานนี้ ไม่ได้มาเข้าฝัน
จะทำยังไง ให้ได้เจอทุกวัน
ตอนนี้ ความคิดของฉัน มันมีเพียงหน้าเธอ

*หลับก็อยากฝัน
ตื่นก็ยังเพ้อ
หากได้เจอ ก็คงชื่นใจ
ยิ่งได้คุยกัน
ฉันยิ่งหวั่นไหว
เพราะอะไร กันน้า...
หรือว่า ฉันชอบเธอ

ที่จริง ฉันก็สงสัย
ก่อนนี้ มีใครต่อใคร มาบอกว่าเธอชอบฉัน
แต่ทำไม ทำไมวันนั้น
ฉันไม่รู้สึกตรงกัน มันก็เลยต้องกลายเป็นอย่างนี้

ยอมรับ ว่าฉันรู้ตัวช้า
ความรักต้องใช้เวลา พิสูจน์จิตใจที่มี
จะทำยังไง ฉันต้องทำแบบไหนดี
ให้ความในใจดวงนี้ มันส่งไปถึงเธอ

*เพราะเมื่อหลับก็อยากฝัน
ตื่นก็ยังเพ้อ
หากได้เจอ ก็คงชื่นใจ
ยิ่งได้คุยกัน
ในวันนั้นยิ่งหวั่นไหว
เพราะอะไร กันน้า......................
หรือว่าในวันนี้ ฉันตกหลุมรักเธอ
ถ้าเธอยังรอฉัน
ฉันก็พร้อมจะบอกคำนั้น
คำว่า ฉันรักเธอ
---
///ร้องอีกแบบ แบบยาว///
ได้เจอ เธออีกที
มันก็รู้สึกดีดี มีกลับมาเต็มหัวใจ
ตกกลางคืน ก็นอนไม่ไหว
กระวนกระวาย จะเป็นจะตาย คล้ายคล้ายจะคิดถึงกัน

ตื่นมา อาการไม่ดี
เพราะเรื่องเธอเมื่อวานนี้ ไม่ได้มาเข้าฝัน
จะทำยังไง ให้ได้เจอทุกวัน
ตอนนี้ ความคิดของฉัน มันมีเพียงหน้าเธอ

*หลับก็อยากฝัน
ตื่นก็ยังเพ้อ
หากได้เจอ ก็คงชื่นใจ
ยิ่งได้คุยกัน
ฉันยิ่งหวั่นไหว
เพราะอะไร กันน้า...
หรือว่า ฉันชอบเธอ

ที่จริง ฉันก็สงสัย
ก่อนนี้ มีใครต่อใคร มาบอกว่าเธอชอบฉัน
แต่ทำไม ทำไมวันนั้น
ฉันไม่รู้สึกตรงกัน มันก็เลยต้องกลายเป็นอย่างนี้

ยอมรับ ว่าฉันรู้ตัวช้า
ความรักต้องใช้เวลา พิสูจน์จิตใจที่มี
จะทำยังไง ฉันต้องทำแบบไหนดี
ให้ความในใจดวงนี้ มันส่งไปถึงเธอ

*เพราะเมื่อหลับก็อยากฝัน
ตื่นก็ยังเพ้อ
หากได้เจอ ก็คงชื่นใจ
ยิ่งได้คุยกัน
ฉันยิ่งหวั่นไหว
เพราะอะไร กันน้า...
หรือว่า ฉันชอบเธอ

*หลับก็อยากฝัน
ตื่นก็ยังเพ้อ
หากได้เจอ ก็คงชื่นใจ
ยิ่งได้คุยกัน
ในวันนั้นยิ่งหวั่นไหว
เพราะอะไร กันน้า......................
หรือว่าในวันนี้ ฉันตกหลุมรักเธอ
ถ้าเธอยังรอฉัน
ฉันก็พร้อมจะบอกคำนั้น
คำว่า ฉันรักเธอ

-----
เก่า
นิราศพารากอน
(เนื้อหาไม่เกี่ยว อาศัยชื่อฮาอย่างเดียว)
เหมาะสำหรับคนที่คิดว่าตัวเองยังมีความหวังเหลืออยู่ (ทั้งที่ความจริงมันเป็นได้แค่ความหวังลมแล้ง)

ลำดับที่ 104
ชื่อเพลง รอ (ทั้งที่ในเพลงไม่มีคำว่ารอเลย)
จังหวะ เนือย
วันที่แต่ง พุธที่ 7 พ.ค. 51 -เพิ่มท่อนฮุคไปจนจบ พฤที่ 8 พ.ค. 51
เวลา 5โมง เย็น (บ่าย 3 กว่า ๆ - 4 โมง)
สถานที่ เก้าอี้นั่งสีดำ ๆ หน้าร้านซัมซุง สยามพารากอน (แต่งไม่จบ เพราะมีมารกลุ่มใหญ่มาผจญ ทั้งที่เก้าอี้ข้าง ๆ ก็ว่าง ต้องกระแดะมานั่งที่บริเวณเดียวกับเรา สร้างความรำคาญโดยการแหกปากโวยวายและขยับตัวจนเก้าอี้โยกเยกอยู่ได้ เรากลัวมีปัญหาลุกหนีไปเก้าอี้ว่าง ยังไม่ทันจะแต่งต่อเพื่อนก็มา ก็เลยไปเลย) แล้วมาแต่งต่อจนจบที่บ้าน
คำร้อง-ทำนอง ประณิธี รัตนวิจิตร
แรงบันดาลใจมาจาก การได้ฟังเรื่องเล่าเหตุการณ์ ที่ถือเป็น 1 ใน 2 เหตุการณ์ที่ได้ยินได้ฟังมาจากงานประเภทเดียวกัน แต่จริง ๆ คงมีอีกหลายงาน (เพียงแต่เรารู้เท่านั้นเอง) พอเราฟังเรื่องเล่าจบ เราก็บอกว่า "ไปบอกมันซะ ว่าฉันจะแต่งเพลงให้มันเพลงนึง น้ำเน่าจริง ๆ เลย" ก๊าก... 
คนอ่านงง เดี๋ยวอ่านสรุปตอนท้ายอีกทีแล้วกันนะคะ

บอกกับตัวเองซ้ำซ้ำ
แต่ไม่เคยจำ
มันไม่เคยจำสักที

ที่ต้องโดดเดี่ยวอย่างนี้ (ตอนนั้นก็แต่งว่า โดดเดี่ยว แต่วันนี้สงสัยเลยลองตรวจสอบดู แล้วก็คิดว่าในกรณีนี้ คำว่า โดดเดี่ยว [ว?. ?เดียว?เท่า?นั้น?, ?อยู่?ตามลําพัง?ไม่?เกี่ยวข้อง?กับ?ใคร] เหมาะสมกว่าคำว่า เดียวดาย [ว?. ?คนเดียว?เท่า?นั้น?, ?แต่ลําพัง?ผู้?เดียว?, ?เช่น? ?อยู่?เดียวดาย?])
ไม่คิดจะมี
อีกคนเข้ามาแทนในใจ

ก็เนื่องจากเธอคนนี้
แค่เธอคนนี้
ที่ไม่รู้ จะลงเอยยังไง

แต่ทำได้เพียงแอบสงสัย
สุดท้ายในใจ
มันไม่กล้าไปจากเธอ

*แม้ต้องพบกับความผิดหวัง
แต่ใจมันยังมั่นคงเสมอ
รู้ทั้งรู้ ว่าฉันอาจคอยเก้อ
เพราะว่าเธอไม่รักฉัน

**เมื่อเราสองคน
ต่างมีหัวใจ
และเลือกให้ใครแค่คนนั้น
.
ไม่ต้องสนใจ
มันไม่สำคัญ
ว่าคนนั้น จะปันใจกลับมาบ้างไหม
.
ฉันรู้ตัวดีอยู่เสมอ
แต่อย่างน้อยถ้าเธอเกิดไม่เหลือใคร
โปรดหันมองมาที่เก่าจะได้ไหม
มาพักใจ ที่ฉัน ที่มันขอรักเธอ

(สะพาน?) เสียดายที่วันนั้น
ที่ตัวฉันทำให้เธอเสียใจ
ไม่อาจย้อนคืน
กลับมาเริ่มใหม่
แต่ขอให้เธอรู้ไว้ ว่าในใจของฉัน มันจะรอ
...................................................(เมื่อเราสองคน)
ต่าง|ก็|มีหัวใจ
และเลือกให้ใครแค่คน|เดียวเท่า|นั้น
ไม่ต้องสนใจ|เลย|
มันไม่สำคัญ
ว่า|คน|คนนั้น จะปันใจกลับมาบ้างไหม
ฉันรู้ตัวดีอยู่เสมอ
แต่อย่างน้อยถ้าเธอเกิดไม่เหลือใคร
โปรดหันมองมาที่เก่าจะได้ไหม
มาพักใจ ที่ฉัน |คน|ที่มันขอรักเธอ

และเลือกให้ใครก็คือเธอเท่านั้น 9/5/51
ไม่ต้องสนใจ เลย
มันไม่สำคัญ
ว่าตัวเธอนั้น จะปันใจกลับมาบ้างไหม
ฉันรู้ตัวดีอยู่เสมอ
แต่อย่างน้อยถ้าเธอเกิดไม่เหลือใคร
โปรดหันมองมาที่เก่าจะได้ไหม
มาพักใจ ที่ฉัน คนที่มันขอรักเธอ

-จบ- ไปจินตนาการทำนองเอง ตามวิธีหาทำนองวิธีที่ 2 แล้วกันนะคะ
ไม่ทำเพราะไม่มีอารมณ์ทำ

เพลงนี้เราขอมอบให้คนที่คิดแบบนี้ แต่ทางที่ดีอ่านต่อหน่อย
เราเคยได้ยินเรื่องนึงเมื่อ 5-6 ปี ก่อน ในงานแต่งงาน มีคนคนนึงพยายามจะพูด
และทำให้เจ้าสาวเปลี่ยนใจ ไม่แต่งงานกับเจ้าบ่าว
ซึ่งคนคนนึงก็คือคนแบบในเพลงนี้
แต่มันไม่มีความหมายหรอกค่ะ หมดหวังไปแล้ว
อย่าสร้างความร้าวฉานในครอบครัวคนอื่นเล๊ย
ถ้าอยากรอ ก็ไม่ต้องพูด รอไปเถอะ รอจนแก่ตายไปข้างนึงเลย
หรือ ถ้าอยากพูด แล้วพูด ทุก ๆ คนที่ได้ฟังก็ไม่ควรเก็บไปใส่ใจ

คนที่ร้องเพลงนี้ แล้วน่าสงสาร น่าเห็นใจที่สุด
คือคนที่ไปรักคนที่เขารักคนอื่น แต่คนอื่นไม่รัก
อย่างนี้น่ารอ รอไปเถอะ เชื่อว่าสักวันคงสมใจ

จะหยุดการหาแรงบันดาลใจในการแต่งเพลงสักระยะ
เพราะอยากจบ ป.โท ไวไว ตอนนี้ต้องสะสางอารมณ์ในใจ
ขืนมีแต่อารมณ์อยากแต่งเพลง เราคงเรียนไม่จบแน่ค่ะ
ความรู้สึกของเราตอนนี้มันแย่มากเลย
แต่ไม่ต้องห่วง

ถ้าเรานึกเทคนิคแต่งเพลงออกอีก เราค่อยมาเล่านะคะ
ขอให้มีความสุขกับการแต่งเพลงและร้องเพลงที่คุณแต่ง

ที่โพสต์
เหมาะสำหรับคนที่คิดว่าตัวเองยังมีความหวังเหลืออยู่
(ทั้งที่ความจริงมันเป็นได้แค่ความหวังลมแล้ง)

ลำดับที่
- 104
ชื่อเพลง
- รอ (ทั้งที่ในเพลงไม่มีคำว่า รอ เลย)
จังหวะ
- เนือย
วันที่แต่ง
- พุธที่ 7 พ.ค. 51 -เพิ่มท่อนฮุคไปจนจบ พฤที่ 8 พ.ค. 51
เวลา
- 5โมงเย็น (วันนี้ บ่าย 3 กว่า ๆ - 4 โมง)
สถานที่
- เก้าอี้นั่งสีดำ ๆ หน้าร้านซัมซุง สยามพารากอน (แต่งไม่จบ
เพราะมีมารกลุ่มใหญ่มาผจญ ทั้งที่เก้าอี้ข้าง ๆ ก็ว่าง ต้อง
กระแดะมานั่งที่บริเวณเดียวกับเรา สร้างความรำคาญโดย
การแหกปากโวยวายและขยับตัวจนเก้าอี้โยกเยกอยู่ได้
เรากลัวมีปัญหาลุกหนีไปเก้าอี้ว่าง ยังไม่ทันจะแต่งต่อ
เพื่อนก็มา ก็เลยไปเลย) แล้วมาแต่งต่อจนจบที่บ้าน
คำร้อง-ทำนอง
- ประณิธี รัตนวิจิตร
แรงบันดาลใจมาจาก
- การได้ฟังเรื่องเล่าเหตุการณ์ ที่ถือเป็น 1 ใน 2 เหตุการณ์
ที่ได้ยินได้ฟังมาจากงานประเภทเดียวกัน แต่จริง ๆ คงมีอีก
หลายงาน (เพียงแต่ เราไม่รู้เท่านั้นเอง) พอเราฟังเรื่องเล่าจบ
เราก็บอกว่า "ไปบอกมันซะ ว่าฉันจะแต่งเพลงให้มันเพลงนึง
น้ำเน่าจริง ๆ เลย" ก๊าก... 

คนอ่านงง เดี๋ยวอ่านสรุปตอนท้ายอีกทีแล้วกันนะคะ

บอกกับตัวเองซ้ำซ้ำ
แต่ไม่เคยจำ
มันไม่เคยจำสักที

ที่ต้องโ