สอนแต่งเพลง - ท้องฟ้าของฉัน : เพลงหนึ่ง ณ มุมหนึ่ง ในวันหนึ่ง :-)

ไม่ได้เป็น ไม่อยากเป็น แต่อยากมาบอก
เห็นหลายคนชอบพูด ชอบหาคำตอบกันจังว่า
ตกลงมันอันตรายไหม
ตกลงมันรุนแรงแค่ไหน อะไรยังไง?
ถ้าเขาบอกว่ามันอันตราย+รุนแรงมาก แล้วคุณจะทำยังไงคะ???
คุณจะขุดรูลงไปอยู่ใต้ดิน หรือจะหนีไปอยู่ดาวอังคารเลยรึเปล่า

อย่าว่าเรากวนเลยนะคะ
แค่อยากจะมาบอกว่า "ความกังวล มันไม่ได้ช่วยอะไร"
ทางที่ดีเอาอย่างนี้ดีกว่า

สำหรับคนที่ไม่มีกิจไปไหน
แนะนำว่าอยู่บ้านค่ะ จงอยู่แต่บ้าน
ขุดดินกินหญ้าวิ่งไล่หมา อยู่แต่บ้าน
หรือไม่ก็ไปแค่ในละแวกชุมชน (ไม่แออัด)
เช่น เรา จริง ๆ เราต้องไป มหาวิทยาลัยบ้าง
แต่ทุกวันนี้เราไม่ไปเลย เพราะว่าเราไม่อยากเสี่ยง
เมื่อไม่มีธุระ อยู่ดี ๆ ให้เราออกไปหาโรค เราก็คงไม่ไป

แต่ป๋า แม่ เอซัง เขาก็ไปตามปกตินะคะ (เขามีกิจ ช่างเขา)

ที่เราบอกแบบนี้เพราะว่า บางคนนะ ไม่มีความจำเป็นเล๊ย
ก็ชอบสาระแนออนทัวร์จัง (ไม่รู้เหมือนกันว่าด่าใคร
แบบอยากพูดไปลอย ๆ เฉย ๆ - หาเรื่องอีกแล้วกร๊าก...)

ซึ่งจริง ๆ ก็อย่างที่สื่อเขาบอกค่ะว่า
โรคนี้ มันตายยากกว่าโรคไข้หวัดนก
แต่เมื่อเช้าฟังข่าว
เขาบอกว่าโรคนี้มันไม่เหมือนไข้หวัดใหญ่ตามฤดูกาลนะคะ
เพราะว่ามันจะเจาะจงไปทำลายที่ปอดก่อนเลย
ดังนั้นใครประมาทอยู่ ขอให้เปลี่ยนความคิดซะค่ะ

แต่ก็คงไม่ต้องถึงขั้นปิดตัวตายอยู่ในบ้านนะคะ

แค่รู้จักวิธีป้องกันตัวจากไข้หวัดใหญ่ 2009 และปฏิบัติตามให้ได้ก็พอ
ขอเอามาแนะนำต่อนะคะ
จริง ๆ แล้วเจอในรีดเดอร์ส ไดเจสต์ ฉบับ ก.ค.๕๒ นี่แหละ
คิดว่าเป็นประโยชน์มาก แต่ไม่อยากพิมพ์เอง
เอาคำค้นมาค้นดู เจอว่ามีท่านนึงโพสต์ไว้แล้ว
ต้องกราบขอบพระคุณมาก ๆ (ที่ทำให้ไม่ต้องพิมพ์ ฮิ ๆ)

หรือเอาให้ข้อน้อยลงตามความคิดเรา
- ล้างมือค่ะ ก่อนจะทำอะไรก็ตาม ล้างเข้าไปมือน่ะ ล้างสบู่ถูทั้งมือให้ทั่วล้างเลยไปถึงข้อมือ อย่างน้อยสองรอบ!
- เลิกเครียด วิตกกังวลซะ อย่าทำอะไรแบบหักโหม อย่านอนดึก (ตอนนี้เราป่วย ๆ เพราะนอนดึกมาหลายคืน มัวปั่นคะแนนกูเกิลกูรู ประสาทมาก ๆ แต่ตั้งความปรารถนาไว้เลยต้องทำ แต่ตอนนี้เลิกนอนดึกแล้ว หันมาเล่นกลางวันแทน เพราะยังไม่อยากตายไวก๊าก... เครียด+นอนดึกภูมิคุ้มกันจะต่ำลงมาก ๆ ขอบอก สิวเขละเลย หน้าเหมือนคนต้องมนตร์ดำ!!!)
- พกกระดาษทิชชูเอง (ไม่ต้องไปหวังเอาของคนอื่น)
- ขอบอกนะคะ ที่อับ ๆ ไม่ใช่ที่ที่คนควรอยู่ค่ะ ถ้าอยู่บ้าน หรืออยู่ที่ใดก็ตาม จงเปิดหน้าต่าง ให้อากาศระบายถ่ายเท (ด้วยความรู้สึกส่วนตัว เราจึงไม่อยากอยู่ในห้องแอร์เลย ไม่ว่าที่ใดก็ตาม ไม่ชอบ เพราะรู้สึกว่าอากาศมันวน ๆ อยู่ แม้จะบอกว่ามีเครื่องฟอกอากาศหรือมีการระบายอากาศก็เหอะ ไม่ชอบอยู่ดี ชอบอยู่ในสวนไร่นา! ทีกว้าง ๆ ลมพัดโชย)
- ตัดเล็บให้สั้น ๆ อยู่เสมอซะนะคะ จะได้ไม่ต้องเป็นห่วงว่าอะไรจะไปติดในซอกเล็บ
- ใช้แขนปิดปากเวลาไอหรือจาม จงทำให้เป็นนิสัยค่ะ เพราะเราเห็นหลายคนเลย "ตอนคนอื่นไอไม่ปิดปากนี่ด่าคนอื่นจัง ทีตัวเองทำบ้าง หาว่าไม่ผิด หาว่าไม่ได้แพร่เชื้อ หาว่าไม่ได้ป่วย ไม่เป็นไรหรอก แบบนี้มันน่า...นัก แย่แย่มาก ๆ
- อย่าอยู่กับที่แบบรากงอก เช่น นั่งหน้าคอมนาน ๆ หรือนอนทั้งวัน หรือกินขนมดูทีวี หัดเดินไปเดินมา ทำนู่นทำนี่ ให้ร่างกายได้เคลื่อนไหวบ้าง (เราเจอมาเอง นั่งหน้าคอมจนปวดหลัง ปวดหลังแล้วพาลจะเหมือนเป็นไข้) 
- ถ้ารู้สึกป่วย แต่ไม่ได้ไปไหนที่เสี่ยง ๆ มา หรือยังไม่รู้สึกว่าผิดปกติมาก ควรพักผ่อนอยู่บ้าน อย่าเพิ่งแห่ไปโรงพยาบาล (ไม่ต้องตื่นตระหนกขนาดนั้น) สงสารหมอพยาบาล งานล้นมือเลย อยากให้...เรียกว่าไรดีอ่ะ ใช้สามัญสำนึกให้มาก ๆ อ่ะ ว่าคุณมีความเสี่ยงแค่ไหน ไม่ใช่อะไร ๆ ก็แตกตื่นไปหมด (มีเยอะอ่ะคนแบบนี้ แล้วบางทีเราว่าไปแออัดกันที่โรงพยาบาล หรือแออัดตอนเดินทางนั่นแหละถึงติด ที่พูดอย่างนี้ก็แค่อยากยกให้เห็นว่า บางทีอาจไม่ได้เป็น แต่พอตื่นตระหนกมาก เลยเป็นเลย แต่ก็ไม่ต้องถึงขั้นไม่ระวังอะไรเลย ยังทำตัวชิว ๆ เหมือนเดิม อันนี้ก็แย่นะ ประมาทเกิน)

ตอนเรียน ม.ปลาย เราเคยไปเรียนเพาะเลี้ยงเนื้อเยื่อที่ลาดกระบังมา
ขอบอกว่า แค่อิริยาบทบางท่า เช่น โน้มตัวข้ามจานเพาะเชื้อ
แค่เนี๊ย (ห่างตั้งหลายวา) ก็ทำให้เชื้ออื่น ๆ อาจตกไปปนเปื้อนได้
แถมต้องล้างมือหลายรอบก่อนทำ และต้องฉีดแอลกอฮอลที่มือ
(หลังจากไปทำมาสี่วัน มือแห้งเหี่ยวมาก)
ต้องเผาเครื่องมือทุกรอบ เผลอไปวางก็ต้องเผาใหม่
ทำให้เรารู้ว่า เชื้อต่าง ๆ ที่ถึงตามองไม่เห็นนั้น มันก็มีอยู่จริง
และมันแพร่ไปได้ง่ายดายแค่ไหน
ดังนั้นทางที่ดีที่สุดคือ อย่าเสี่ยง
เขาเตือนไม่ให้ไปไหน ก็อย่าเพิ่งไป
และความสะอาดอ่ะรักษาให้เป็นนิสัย อย่างน้อยก็ที่มืออ่ะนะ
(แถมประสบการณ์เจ็บป่วยล่าสุด ซึ่งหายแล้ว แต่มาเปื่อย ๆ เพราะนอนดึก)

เตือนเป็นแนวทางอ่ะนะ อย่าถึงขั้นวิตกจริตตายซะก่อน (ตายทั้งที่ยังไม่ทันเป็นโรคเลย) ก๊าก...
ไม่ต้องคิดมากนะ เพราะขนาดเราตื่นมานี่ก็ยังไม่ได้อาบน้ำเหมือนกัน ตัวเน่า (อ้าวก็ไม่ได้ไปไหน จะอาบทำไมฟะ)
แต่ล้างมือหลายรอบแล้ว ก๊าก...

ขอให้ทุกท่านดูแลตัวเองให้แข็งแรงเด้อ

................................................................................
สอนแต่งเพลง - ท้องฟ้าของฉัน : เพลงหนึ่ง ณ มุมหนึ่ง ในวันหนึ่ง by ประณิธี รัตนวิจิตร is licensed under a Creative Commons Attribution-Noncommercial-Share Alike 3.0 Unported License.
Based on a work at mysky.exteen.com.
................................................................................