สอนแต่งเพลง - ท้องฟ้าของฉัน : เพลงหนึ่ง ณ มุมหนึ่ง ในวันหนึ่ง

มันเป็นคำถามอ่ะนะ

แบบว่า เอาไงดีฟะ??? งานก็ยุ่ง มุ่งแต่นอน คร๊อก ๆ

หลัง ๆ มา อารมณ์แต่งเพลงหายหด
เพราะกดเอาไว้ ไม่ให้อยากแต่ง

เพราะรู้ว่า ถ้าแต่งได้ ก็ต้องอยากเล่นดนตรี
อัดเพลง (ที่ฝีมือห่วย ๆ)

แล้วมันก็เป็นอย่างนั้นจริง ๆ
เพราะว่า วันนี้เราแต่งเพลงได้ (แต่งมาตั้งแต่วันก่อน)

อยากเล่นมาก แต่แล้วเปลี่ยนใจ
เพราะไปด่าคนใส่ hi5 ตัวเอง แบบว่าสุดจะทนจริง ๆ

และ - วีดิโอที่เรียนต้องเอามาแคปเจอร์ งานรุ่นน้องด้วย
ยังไม่ว่าง ฝนตกหนักอีก UPS พังไปแล้ว คอมก็จะพัง
กว่าจะเปิดได้นานมาก มีแต่อะไรที่ไม่ให้กำลังใจเลยจริง ๆ
เลยคิดว่า ถ้าอัดเพลงอีก ก็คงแย่หนักกว่านี้
เพราะกว่าจะแกะคอร์ด แกะเมโลดี้ ก็แก่ตายก่อน
แล้วคนที่อยากให้ฟังจะเข้าไปฟังรึเปล่าก็ไม่รู้
เลยใส่แต่เนื้อแล้วกัน แบบว่า เนื้ออ่ะ ก็ยังพอมีอะไรมาเล่า
เกี่ยวกับแต่งเพลงให้คุณได้ลองคิดลองอ่านอยู่ดีอ่ะค่ะ

ขอบอกว่า เรารักเพลงนี้มาก แม้ในเพลงจะไม่มีคำว่ารักเลยก็ตาม
- เนื้อเพลงนั้น เราสังเคราะห์มาจากการประสบการณ์ส่วนตัว
คิดแล้วคิดอีก จนคิดว่า ถ้าแต่งไม่จบ จะไม่แปลกใจเลย
- ทำนอง เราขุดมาจากไหนไม่รู้ เป็นเพลงแรก
ที่เราแต่งไปร้องไปในขณะที่เอซังก็นั่งฟังอยู่ด้วย
จนเขาถามขึ้นมาว่า "ทำนอง มาจากไหนเนอะ
- แอมเอาทำนองมาจากไหน
- ทำนองมาจากไหน" เรานั่งงงไปนาน
นั่นสิ ทำนองมาจากไหนกัน เราก็ไม่รู้
ใครจะตอบว่าก็อปมา ก็ด่าเรามาได้เลย
เพราะเราเองก็ไม่รู้ว่าเราก็อปใคร แต่คาดว่า มีผีมากระซิบ!
ขอโทษ ๆ ไม่ควรพูดจากเพ้อเจ้อ
เราก็สังเคราะห์มาจากเสียงธรรมชาติ + ความบ้าที่
พลุ่งพล่านในตัว บ่น ๆ ไป มันก็ออกมาเองแหละ!
- เป็นเพลงที่ทำให้เรารู้ว่า เพลงจะไพเราะที่สุด เมื่อมันมี
ความหมายกับเรา ลองดู เพลงนี้ไม่มีความเกี่ยวเนื่องของ
เนื้อเรื่องเลย เพราะว่ามันน่าจะถูกตัดมาจากความคิดที่เป็น
ชิ้น ๆ ของเรา มันจึงไม่เป็นเรื่องเป็นราว แต่เราชอบอ่ะ
ดังนั้น ใครจะแต่งเพลงให้พ่อ ให้แม่ ให้สาว ให้หนุ่ม ให้เพื่อน
ก็แต่ง ๆ ไปเถอะ ถ้าเขาเข้าใจความแตกต่างระหว่างบุคคล
เขาก็จะเห็นว่าเพลงของคุณน่ะ ไพเราะที่สุดในโลกนี้แน่นอน
แต่ถ้าบอกว่าไม่เพราะ ก็ปล่อยเขาไป ---เท่านี้ก่อนแล้วกัน---
 

เนื้อเพลง
ชื่อเพลง (คิดไม่ออก) แต่เรามีชื่อเรียกของเราเอง
ถ้าอยากเรียกเบอร์ก็ 106 มั๊ง
(ไม่ได้บันทึกเนื้อเพลง มานานพอสมควรแล้ว
จนเพลงหายโหว่ไปเป็นเพลง ๆ เลย เฮ้อ...
กระดาษต้นฉบับ คงชั่งกิโลขายไปแล้ว!)
(ความหมายของสัญลักษณ์
= หมายถึง ท่อนหลัง คือ ส่วนขยายท่อนหน้า
หรือบอกความหมายของท่อนหน้า
// หมายถึง ท่อนหน้ากับท่อนหลังเครื่องหมายนี้
มีเนื้อหาคนละเรื่องเลย
วงเล็บ อธิบายอะไรที่เราคิดว่าเราอยากอธิบาย)

A1
ทุกสัปดาห์ ฉันเฝ้ารอ แค่หนึ่งเวลา
= วันที่เธอส่งเสียงมา พร้อมกับข้อความจับใจ //
แม้ว่าตอนนี้ ฉันไม่รู้ เราอยู่จุดไหน
แต่ฉันก็แอบหวังไป อยากให้รู้สึกเหมือนกัน

B1
แอบเก็บเธอไว้ เก็บเธอไปฝันกลางวัน
มันติดในใจ จะทำยังไงดีล่ะฉัน...

A2
ที่ผ่านมา ช่วงเวลาจะได้คุยกัน
= ถึงมันช่างแสนสั้น แต่ฉันก็ไม่เคยพลาดไป
แม้ไม่กล้าถาม ว่าตอนนี้เธอทำอะไร (ถามมาว่า "ทำอะไรอยู่" -
เราไม่ถามเพราะว่ารู้สึกว่า ถ้าไม่สนิทอ่ะ คนบางคนจะไม่ให้ถามเลยนะว่า ทำอะไร
เขาจะโต้เลยว่า แล้วจะทำไมล่ะ อะไรทำนองนี้ เราเลยไม่ชอบถามแบบนี้อ่ะ ก๊าก...)
แต่ฉันก็แอบปลื้มใจ ทุกครั้งที่เธอถามกัน

B2
ฮืม... เก็บเธอไปฝันกลางวัน
ฮู๊... จะทำยังไงดีล่ะฉัน
อยากบอกออกไป แต่กลัวเธอไม่คิดเหมือนกัน
เลยได้แต่ฝัน และมีเธอนั้น ในใจ ไปก่อน ก็พอ

C
เพราะฉันไม่รีบร้อน ไม่ร้องขอ
แต่ฉันพร้อมจะรอฟังจากเธอ

B3
แอบเก็บเธอไว้ เก็บเธอไปฝันกลางวัน
ติดอยู่ในใจ จะทำยังไงดีล่ะฉัน
อยากบอกออกไป
แต่กลัวเธอไม่รู้สึกเหมือนกัน...
เลยได้แต่ฝัน
แอบมีเธอนั้นในใจ ก็พอ
---
เพลงนี้แต่งครั้งแรกที่ เซนทรัลบางนา ตรงที่กินข้าว
(ข้างท็อปซุปเปอร์มาร์เก็ต) เมื่อวันศุกร์ที่  27 มิ.ย. 51
เวลา 6 โมงเย็น
แล้วมาแต่งครั้งที่ 2 เมื่อเช้า 6 โมงครึ่ง - 7 โมง 
30 มิ.ย. 51 ใน taxi
และต่อที่โรงอาหารร้อน ๆ หน้าร้านญี่ปุ่นที่ มศว ถึง 9 โมง
เกลาในห้องสตู 12 - 809 ช่วงเพื่อนอัดรายการ
สรุปบ้าทั้งวัน แล้วก็ไม่อัด เอาไว้ร้องเมื่อ... (เมื่อไรก็เมื่อนั้น)

อย่างน้อยเราก็มีความสุขที่มีเพลงให้ฟัง
มีเพลงให้อ่าน มีเพลงให้ร้อง มีเพลงให้แต่ง แค่นี้ก็ดีแล้ว

อย่าลืมลองแต่งเพลงนะคะ
โดยเฉพาะเวลานั่งคนเดียว ลองแต่งดูค่ะ
อย่าหยิบโทรศัพท์มาคุยเพ้อเจ้อ เพราะมันช่างสิ้นเปลืองและไร้สาระ เป็นพฤติกรรมของคนที่ไม่สามารถอยู่กับตัวเองได้

แต่ถ้าโทรมาเพราะคิดถึงคนที่คุณคิดถึงจริง ๆ
ก็โทรไปเลย โทรไปเถอะค่ะ
ไม่มีใครที่จะไม่ชอบหรอกค่ะ เพียงแต่ต้องแยกแยะเจตนาให้ได้
ด้วยความปรารถนาดี ขอให้โชคดีมีชัยค่ะ