นิราศพารากอน (เนื้อหาไม่เกี่ยว อาศัยชื่อฮาอย่างเดียว)
posted on 08 May 2008 16:47 by mysky in Only-Lyrics
เหมาะสำหรับคนที่คิดว่าตัวเองยังมีความหวังเหลืออยู่
(ทั้งที่ความจริงมันเป็นได้แค่ความหวังลมแล้ง)
ลำดับที่
- 104
ชื่อเพลง
- รอ
จังหวะ
- เนือย
วันที่แต่ง
- พุธที่ 7 พ.ค. 51 -เพิ่มท่อนฮุคไปจนจบ พฤที่ 8 พ.ค. 51
เวลา
- 5โมงเย็น (วันนี้ บ่าย 3 กว่า ๆ - 4 โมง)
สถานที่
- เก้าอี้นั่งสีดำ ๆ หน้าร้านซัมซุง สยามพารากอน (แต่งไม่จบ
เพราะมีมารกลุ่มใหญ่มาผจญ ทั้งที่เก้าอี้ข้าง ๆ ก็ว่าง ต้อง
กระแดะมานั่งที่บริเวณเดียวกับเรา สร้างความรำคาญโดย
การแหกปากโวยวายและขยับตัวจนเก้าอี้โยกเยกอยู่ได้
เรากลัวมีปัญหาลุกหนีไปเก้าอี้ว่าง ยังไม่ทันจะแต่งต่อ
เพื่อนก็มา ก็เลยไปเลย) แล้วมาแต่งต่อจนจบที่บ้าน
คำร้อง-ทำนอง
- ประณิธี รัตนวิจิตร
แรงบันดาลใจมาจาก
- การได้ฟังเรื่องเล่าเหตุการณ์ ที่ถือเป็น 1 ใน 2 เหตุการณ์
ที่ได้ยินได้ฟังมาจากงานประเภทเดียวกัน แต่จริง ๆ คงมีอีก
หลายงาน (เพียงแต่ เราไม่รู้เท่านั้นเอง) พอเราฟังเรื่องเล่าจบ
เราก็บอกว่า "ไปบอกมันซะ ว่าฉันจะแต่งเพลงให้มันเพลงนึง
น้ำเน่าจริง ๆ เลย" ก๊าก...
คนอ่านงง เดี๋ยวอ่านสรุปตอนท้ายอีกทีแล้วกันนะคะ
บอกกับตัวเองซ้ำซ้ำ
แต่ไม่เคยจำ
มันไม่เคยจำสักที
ที่ต้องโดดเดี่ยวอย่างนี้ (ตอนนั้นก็แต่งว่า โดดเดี่ยว
แต่วันนี้สงสัยเลยลองตรวจสอบดู แล้วก็คิดว่าในกรณีนี้ คำว่า โดดเดี่ยว
[ว.เดียวเท่านั้น, อยู่ตามลําพังไม่เกี่ยวข้องกับใคร] เหมาะสมกว่าคำว่า
เดียวดาย [ว.คนเดียวเท่านั้น, แต่ลําพังผู้เดียว, เช่น อยู่เดียวดาย])
ไม่คิดจะมี
อีกคนเข้ามาแทนในใจ
ก็เนื่องจากเธอคนนี้
แค่เธอคนนี้
ที่ไม่รู้ จะลงเอยยังไง
แต่ทำได้เพียงแอบสงสัย
สุดท้ายในใจ
มันไม่กล้าไปจากเธอ
*แม้ต้องพบกับความผิดหวัง
แต่ใจมันยังมั่นคงเสมอ
รู้ทั้งรู้ ว่าฉันอาจคอยเก้อ
เพราะว่าเธอก็รักเขา ไม่รักฉัน (22:00น. 8 พ.ค.51)
**เมื่อเราสองคน
ต่างมีหัวใจ
และเลือกให้ใครแค่คนนั้น
.
ไม่ต้องสนใจ
มันไม่สำคัญ
ว่าคนนั้น จะปันใจกลับมาบ้างไหม
.
ฉันรู้ตัวดีอยู่เสมอ
แต่อย่างน้อยถ้าเธอเกิดไม่เหลือใคร
โปรดหันมองมาที่เก่าจะได้ไหม
มาพักใจ ที่ฉัน ที่มันขอรักเธอ
(สะพาน!) เสียดายที่วันนั้น
ที่ตัวฉันทำให้เธอเสียใจ
ไม่อาจย้อนคืน
กลับมาเริ่มใหม่
แต่ขอให้เธอรู้ไว้ ว่าในใจของฉัน มันจะรอ
...........................................(เมื่อเราสองคน)
ต่าง|ก็|มีหัวใจ
และเลือกให้ใครแค่คน|เดียวเท่า|นั้น
ไม่ต้องสนใจ|เลย|
มันไม่สำคัญ
ว่า|คน|คนนั้น จะปันใจกลับมาบ้างไหม
ฉันรู้ตัวดีอยู่เสมอ
แต่อย่างน้อยถ้าเธอเกิดไม่เหลือใคร
โปรดหันมองมาที่เก่าจะได้ไหม
มาพักใจ ที่ฉัน |คน|ที่มันขอรักเธอ
-จบ- ไปจินตนาการทำนองเอง
(ตามวิธีหาทำนองวิธีที่ 2) แล้วกันนะคะ
ไม่ทำเพราะไม่มีอารมณ์ทำ ไม่อยากทำ
จริง ๆ ก็ไม่ได้ตั้งใจแต่ง แต่อยู่ดี ๆ ก็ความคิดไหล
เพลงนี้เราขอมอบให้คนที่คิดแบบนี้ แต่ทางที่ดีอ่านต่อหน่อยนะ
เพื่อความเข้าใจตรงกัน
เราเคยได้ยินเรื่องแบบนี้เมื่อหลายปีก่อน ในงานแต่งงาน
มีคนคนนึงพยายามจะพูดและทำให้เจ้าสาวเปลี่ยนใจ
ไม่แต่งงานกับเจ้าบ่าว
ซึ่งคนคนนึงที่ว่า ก็คือคนแบบในเพลงนี้
"แต่มันไม่มีความหมายหรอกค่ะ คุณหมดหวังไปแล้ว
อย่าพยายามสร้างความร้าวฉานในครอบครัวคนอื่นเลย
ถ้าคุณอยากรอ ก็ไม่ต้องพูด รอไปเถอะ รอจนแก่ตายกันไป
ข้างนึงเลย หรือ ถ้าอยากพูด แล้วพูดออกไป ทุก ๆ คนที่ได้ฟัง
ก็ไม่ควรเก็บไปใส่ใจ แล้วหาเรื่องทะเลาะกันเอง
เพราะบางทีมันก็พูดเน่า ๆ ไปอย่างงั้นเอง"
กรณีที่ 1 กับ 2 ไม่เหมือนกัน และเนื้อเพลงนี้ก็ตรงกับกรณีที่ 2
มากกว่า แค่รู้สึกว่ามันคล้ายกันเลยเอามายกตัวอย่าง 555
แต่จะกรณีไหนก็ตาม - เราคิดว่า -
คนที่ร้องเพลงนี้ แล้วน่าสงสาร น่าเห็นใจที่สุด
คือคนที่ไปรักคนที่เขารักคนอื่น แต่คนอื่นไม่รัก
อย่างนี้สิถึงน่าจะรอ รอไปเถอะ เชื่อว่าสักวันคงสมใจ
แต่มันก็ไม่เป็นจริงเสมอหรอกค่ะ ก๊าก...
เราจะหยุดการหาแรงบันดาลใจในการแต่งเพลงสักระยะ
เพราะอยากจบ ป.โท ไวไว ตอนนี้ต้องสะสางอารมณ์ในใจ
ขืนมีแต่อารมณ์อยากแต่งเพลง เราคงเรียนไม่จบแน่ค่ะ
ความรู้สึกของเราตอนนี้มันแย่มากเลย
แต่ไม่ต้องห่วง
ถ้าเรานึกเทคนิคแต่งเพลงออกอีก เราจะมาเล่านะคะ
ขอให้มีความสุขกับการแต่งเพลงและการร้องเพลงที่คุณแต่ง
#1 By VAR on 2008-05-08 18:13