สอนแต่งเพลง - ท้องฟ้าของฉัน : เพลงหนึ่ง ณ มุมหนึ่ง ในวันหนึ่ง

วันนี้ ช่างเป็นวันที่สดใส
เพราะว่ามันมี เรื่องใหม่ ๆ ให้ในใจฉันชื่นบาน
หัวเราะ และยิ้มคนเดียวอยู่นาน
ไม่ว่าที่ใดที่ดินผ่าน ก็เห็นเพียงแต่
*ภาพเธอเท่านั้น เก็บไปฝันกลางวัน ... (11 ก.ย. 50 ได้แค่นี้)

(25 ก.ย. 50 11:00 หอสมุด มศว ชั้น 5)
ได้ยินเพียงเสียงเธอเท่านั้น ที่ก้องกังวานอยู่ข้างใน
อยากให้เธอรู้จริง ๆ ว่าทุกสิ่งจากเธอ

(26 ก.ย. 50 16:30 ห้องกลางที่บ้าน)
มีค่ากับฉัน มากแค่ไหน
ยกให้เธอเป็นเหมือนแรงบันดาลใจ
ให้ฉันสู้ต่อไหว อีกครั้ง..ง.
(คำว่า ครั้ง ให้ร้องเอื้อน ๆ เอิ๊ก ๆ)

-ฟังเพลงค่ะ คราวนี้ทำใส่ ijigg แล้ว--

ความเป็นมา
ณ ตอนที่เริ่มเขียนเพลงนี้ ตั้งใจแล้วว่าจะแต่งเป็นเพลงสไตล์ Bossa
อยากทำไว้เล่นกับกีตาร์ อารมณ์ประมาณนั่งริมชายหาด (ทั้งที่เล่นกีตาร์ไม่เป็น)
แต่เนื้อเพลงดูเหมือนจะออกไปทางพนักงานออฟฟิสหรือประมาณคนทำงาน (?!)
สับสนตัวเองมาก สุดท้ายเลยดองเพลงไว้ก่อน
จนได้อ่านคอมเม้นคุณลุงอ้วน เลยอยากจะทำเพลงสักเพลง
ก็เลยเอาเพลงนี้มาแต่งต่อให้เสร็จ ซึ่งมันค่อนข้างยากอ่ะนะคะ เพราะขณะที่เราแต่งเพลง ถ้าเกิดอยู่ดี ๆ ติด ตัน แต่งต่อไม่ได้แล้ว ก็มักจะติด ตัน อยู่อย่างนั้น แต่งไม่ได้อีก (เพราะถ้าต่อได้ มันก็คงไม่ติด ถ้าติด ก็คงต่อไม่ได้???)

สุดท้ายเลยจบออกมาเป็นแบบนี้ ซึ่งเราว่ามันก็โอเคนะ
"สำหรับเรา ถ้าไปเจออะไรดี ๆ ก็คงร้องเพลงนี้ได้ตลอด เพราะทุกอย่างที่เราพบเจอ ได้ยิน ได้ฟัง ได้รับรู้ ก็สามารถเป็นแรงบันดาลใจในการแต่งเพลงของเราได้หมดแหละค่ะ" เอิ๊ก ๆ

ลำดับที่ 90
ชื่อเพลง แรงบันดาลใจ#2 (ตอนแรกจะให้ชื่อว่า "เพ้อ" แต่ว่าแต่งต่อไม่ได้ เลยแต่งใหม่ได้แบบนี้แทน)
จังหวะ บอสซ่า
วันที่แต่ง 11, 25, 26 กันยายน 2550
เวลา ประมาณ 6โมงเย็น (แต่งก่อนเพลง 91 แป๊บนึง พอคิดต่อไม่ออก ถึงเปลี่ยนไปแต่งเพลง 91 แทน)
บริเวณ ที่โลตัสอ่อนนุช หอสมุด มศว และที่บ้าน
คำร้อง-ทำนอง ประณิธี รัตนวิจิตร