สอนแต่งเพลง - ท้องฟ้าของฉัน : เพลงหนึ่ง ณ มุมหนึ่ง ในวันหนึ่ง

ออกเดินไป ตามหาความจริง
ในเมื่อทุกสิ่ง ยังไม่กระจ่าง
ไม่แน่ใจ จุดหมายปลายทาง
แต่ทุกทุกอย่าง มันต้องมีคำตอบ

*เมื่อบนฟ้า อยากทดสอบตัวฉัน
ตราบใดที่ดวงตะวัน ยังคงไม่เปลี่ยนสี
ฉันจะทุ่มเทแรงใจ เท่าที่ตัวฉันมี
เพื่อพิสูจน์ความจริงของเรื่องนี้

**ไปจนกว่าที่ฉันจะค้นพบคำตอบ ที่ฉันตามหา
แม้ต้องใช้เวลา อีกนานสักแค่ไหน
ฉันจะทนรอ ไม่ท้อไม่ยอมถอดใจ
เพราะฉันเชื่อจริง ๆ ว่ามันคงอยู่ไม่ไกล
กว่าความตั้งใจ ที่ฉันมี...
ตามหาไปอย่างนี้ จนกว่าจะได้เจอ

*เมื่อบนฟ้า อยากทดสอบตัวฉัน
ตราบใดที่ดวงตะวัน ยังคงไม่เปลี่ยนสี
ฉันจะทุ่มเทแรงใจ เท่าที่ตัวฉันมี
เพื่อพิสูจน์ความจริงของเรื่องนี้
**ไปจนกว่าที่ฉันจะค้นพบคำตอบ ที่ฉันตามหา
แม้ต้องใช้เวลา อีกนานสักแค่ไหน
ฉันจะทนรอ ไม่ท้อไม่ยอมถอดใจ
เพราะฉันเชื่อจริง ๆ ว่ามันคงอยู่ไม่ไกล
กว่าความตั้งใจ ที่ฉันมี...
ตามหาไปอย่างนี้
จนกว่าจะค้นพบคำตอบ ที่ฉันตามหา
แม้ต้องใช้เวลา อีกนานสักแค่ไหน
ฉันจะทนรอ ไม่ท้อไม่ยอมถอดใจ
เพราะฉันเชื่อจริง ๆ ว่ามันคงอยู่ไม่ไกล
กว่าความตั้งใจ ที่ฉันมี ... ... ... ... ... ...
ตามหาไปอย่างนี้ จนกว่าจะได้เจอ

ในสักวันหนึ่ง ที่คงไม่ไกล
หากตั้งใจ วันหนึ่งก็จะรู้เอง

ลำดับที่ 89
ชื่อเพลง จนกว่าจะได้เจอ
จังหวะ เรื่อย ๆ ร้อยเนื้อทำนองเดียว ตันทำนองแล้วแหละตอนนี้
วันที่แต่ง วันอังคาร ที่ 4 กันยายน 2550
เวลา ประมาณ 12:00 น. - 13:30 น. (ก่อนเรียนจิตวิทยา ช่วงรอเรียน)
ปรับเนื้อเรื่อย ๆ แต่งเสร็จเมื่อ 5 ก.ย.
บริเวณ หน้าห้อง 12-409 มศว ประสานมิตร
คำร้อง-ทำนอง ประณิธี รัตนวิจิตร

รีบโพสต์เกินเหตุ เล่าไม่จบว่า ตอนนี้หดหู่เล็กน้อยถึงปานกลางค่ะ เลยต้องแต่งเพลงให้กำลังใจตัวเองซะบ้าง (และให้กำลังใจคนอื่นด้วย ถ้ายังไงก็คิดซะว่ามีเราหนึ่งคน อยู่ร่วมชะตากรรมเดียวกับคุณก็แล้วกันนะคะ) ที่หดหู่มากสุดก็คงเป็นเรื่อง งานวิจัย อังคารหน้าต้องนำเสนอเรื่องที่จะทำเค้าโครงงานวิจัยส่งวิชาวิจัย FE511 ยังคิดไม่ตกว่าจะทำเรื่องอะไร เพราะอยากทำเรื่องที่จะทำเป็นวิจัยจบป.โทเลยอ่ะค่ะ ไม่อยากคิดแล้วทิ้งเพราะเสียดายเวลา แต่ตอนนี้คิดไม่ตกจริง ๆแล้วก็หดหู่เรื่องอื่น ๆ ด้วย เช่นเรื่องปากจัดของตัวเราเอง ซึ่งกำลังหาทางแก้ไขอยู่ (เอิ๊ก ๆ)

เห็นคอมเม้นของคุณตังเมแล้วนะคะ ขอบคุณมากค่ะ แล้วไว้จะร้องให้ฟังค่ะ ในสักวันหนึ่ง(555) ตอนนี้เสียงแหบ ๆ เพราะวันก่อนสำลักข้าวและจริง ๆ ตอนนี้งานยุ่งมาก แต่ก็ยังกระแดะมาโพสต์บล็อก พี่ป.เอกท่านหนึ่งเรียกสิ่งนี้ว่า "อาชีพของเรา" สงสัยจะใช่แล้วแหละ ก๊าก... โพสต์บล็อกเป็นอาชีพ ตังค์ก็ไม่ได้ แต่มีความสุขดี