สอนแต่งเพลง - ท้องฟ้าของฉัน : เพลงหนึ่ง ณ มุมหนึ่ง ในวันหนึ่ง

ผ่านมา 1 สัปดาห์ ก็ โซโซ (โซซัด โซเซ ...)

ไม่มีอะไรลำบากใจ สบายใจ

อยากบอกว่า อย่างนึงที่สำคัญมาก คือ การที่มีคนช่วยแสดงความคิดเห็น (ไม่ใช่แค่ในบล็อกเท่านั้น) แต่รวมไปถึง คนในครอบครัวคนรอบข้าง คนรู้จัก ฯลฯ

แต่ยังไงก็อยากจะขอบคุณ คุณมนุษย์ในกล่อง มากกว่าทุกท่าน เพราะว่าทำให้บล็อกฮาขึ้นเป็นกอง เรารู้สึกว่ามีคนมาแสดงความคิดขัดแย้ง มาถามอะไรประหลาด ๆ ฯลฯแล้วเหมือนมีญาติพี่น้องเพิ่มมาอีกคน (ทั้งที่ก็เห็นกันในบล็อก) นี่จะบอกว่าถ้าคุณมนุษย์ในกล่อง แมน ๆ นะ เราคงจะไปจีบแน่ ๆ (เอิ๊ก ๆ) แต่ไม่เป็นไร คุณมนุษย์ในกล่องก็จีบคุณเจ้าชายน้อยกับคุณบิ๊คบูนต่อไปแล้วกัน (แซว ๆ กร๊าก...)

เข้าเรื่องต่อ "ชื่อเอนทรี่นี้เป็นเนื้อเพลงเพลงนึงของเรา" ซึ่งเมื่อสัก 2 วันก่อน เราเดินเล่นหน้าบ้านเซ็ง ๆ ก็อยากร้องเพลง เลยนึกถึงเพลงนี้เพราะเพลงนี้น่าจะให้กำลังใจกับเรา(และใครหลาย ๆ คนที่ชอบรู้สึกกลัวหรือวิตกจริตไปก่อน)ได้ดี จริง ๆ แล้วเราแต่งให้รุ่นพี่เพราะเขาวานให้แต่ง จะเอาไปใช้ประกอบสื่อสอนเรื่องโรคเอดส์ (เกี่ยวไหมเนี่ย) แต่เราว่าเนื้อหามันไม่เจาะจง ตะกี้เราลองอัดเสียงตัวเองดู มันก็เพราะดีนะ*ขอแนะนำให้ลองเปิดเบา ๆ ดูก่อน เพราะมันมีแต่เสียงเราล้วน ๆ คุณอาจอ้วกแตกได้ เราเตือนคุณแล้ว

กดไปฟังได้ที่นี่
เนื้อเพลง

ลำดับที่ 65
ชื่อเพลง อย่าไปกลัว
วันที่แต่ง วันอังคารที่ 18 เมษายน 49
เวลา ประมาณทุ่มกว่า ๆ - 2 ทุ่ม
บริเวณ พื้นปูนหน้าบ้าน
คำร้อง-ทำนอง ประณิธี รัตนวิจิตร

ธรรมดาเวลาที่เรายังไม่เข้าใจ
อะไรอะไรก็ดูน่ากลัวไปหมดเลยทั้งนั้น
ถ้าคิดจะหนีอย่างนี้เรื่อยไปคงไม่ได้การ
หากเป็นอีกนานเธอจะต้องพ่ายแพ้มัน

ลองหยุดแล้วคิดให้ดี สิ่งนี้คืออะไร
มีที่มาที่ไปอย่างไรนั้น
ศึกษาให้เข้าใจ หรือเธอจะไปถามใครก็ไม่ว่ากัน
และหลังจากนั้น เธอจะได้พบความจริง

อย่าไปกลัว สิ่งที่เธอฟังเขาพูดมา
มันอาจไม่จริงหรอกน้า... ถ้าเธอคิดดูใหม่
เมื่อตัวเธอ รู้ว่าสิ่งนี้เป็นอย่างไร
เธอจะยังกลัวมันอีกไหม ฮ้า - - - - - - - - -

ลองหยุดแล้วคิดให้ดี สิ่งนี้คืออะไร
มีที่มาที่ไปอย่างไรนั้น
ศึกษาให้เข้าใจ หรือเธอจะไปถามใครก็ไม่ว่ากัน
และหลังจากนั้น เธอจะได้พบความจริง

อย่าไปกลัว สิ่งที่เธอฟังเขาพูดมา
มันอาจไม่จริงหรอกน้า... ถ้าเธอคิดดูใหม่
เมื่อตัวเธอ รู้ว่าสิ่งนี้เป็นอย่างไร
เธอจะยังกลัวมันอีกไหม
อย่าไปกลัว สิ่งที่เธอฟังเขาพูดมา
มันอาจไม่จริงหรอกน้า... ถ้าเธอคิดดูใหม่
เมื่อตัวเธอ รู้ว่าสิ่งนี้เป็นอย่างไร
ไม่เห็นน่ากลัวเลยใช่ไหม
เมื่อรู้และเข้าใจ เรื่องราวของมัน

ไม่เห็นน่ากลัวเลยใช่ไหม
ถ้ารู้และเข้าใจ แล้วยอมรับมัน

-----------

ที่ไม่ทำดนตรี เพราะ ทำไม่เป็นไง บอกอยู่ตลอดไม่อยากกดคอร์ดจากสไตล์แล้ว เพราะบางคนไม่เข้าใจ เลยร้องเองสบายใจ

ตย. ไอ้พวกที่ไม่เข้าใจ
เมื่อวาน เดินเล่นในรั้วบ้านมีไอ้น้องในซอย มันชื่อไอ้ป้อเพิ่งขึ้นปี 1 ขี่จักรยานผ่านมา แล้วก็ถามว่า "พี่จ๋า ฟังเพลงไรจ๊ะ ขอฟังบ้างดิ" (พอดีว่าบ้านใกล้กัน เคยเรียน ร.ร. เดียวกัน และเราเคยเป็นพี่ที่คุมห้องมัน เลยชอบด่ามัน เพราะมันกวนมาก) เราก็ตอบไปว่า "ฟังหมอลำอยู่โว้ย"
มันเอาใหญ่ เปิดเพลงลูกทุ่งในมือถือมันให้เราฟังอีก
มันขี่จักรยานวนมาอีก 2- 3 รอบ ถามอยู่คำถามเดิม เราเลยเปิดเพลง พอสักทีให้ฟังซะเลย ไอ้ป้อมันเป็นนักดนตรีด้วย มันฟังไป 10 วิ ก็บอกว่า ดนตรีห่วย (เออแล้วไงวะ ก..ก็มีปัญญาทำแค่นี้อ่ะ นี่ก็เปิดให้ฟังแล้วนะโว้ย) แต่พอเสียงเราในเพลงดังขึ้น มันอึ้งแล้วบอกว่า "เสียงดีว่ะ" "พี่เอาเพลงใครมาร้องวะ" "โกหกนี่หว่า ไม่ใช่เพลงพี่แน่ ๆ"หรือไม่มันก็ถามเนื้อร้องท่อนตะกี้ (ก็มันไม่เชื่อว่าเพลงเรา) มันสรุปว่าเสียงเหมือนเราแต่ฟังรวม ๆ แล้วไม่เพราะเลย "ขาดอะไรสักอย่างก็ไม่รู้" (แล้วตูจะรู้ไหมวะ) แล้วมันก็ย้ำว่าดนตรีห่วย (เราเลยไม่เอาดนตรีจากคีย์บอกแล้ว ต่อไปร้องแบบนี้แล้วกัน จนกว่าจะทำดนตรีได้เอง เอิ๊ก ๆ)

แต่สุดท้ายมันกลับอ้อนวอนขอให้เอาใส่แฟลชไดร์ให้ที เพราะอยากได้มาก ๆ

ถึง...น้องผู้หญิงแฟนไอ้ป้อ ถ้าบังเอิญมาอ่านแล้วมีแฟนชื่อป้อที่มันอ้วน ๆ แล้วก็เพิ่งขึ้นปี1 และอยู่บ้านใกล้พี่ ขอบอกว่าไอ้ป้อมันจะเอาเพลงพี่ไปร้องบอกเลิกน้อง เมื่อวานตอนพี่ถามมันว่าจะเอาเพลงไปร้องบอกเลิกใครหรือไงฟะ มันเผลอหลุดปากออกมาว่า "อยากจะเลิกกะแฟนจะตายอยู่แล้ว" น้องเตรียมกระตืบมันได้เลย

ก๊าก...